باب بنی شیبه

«لغت نامه دهخدا»

[بِ بَ شَ بَ] (اِخ) یکی از دروازه های مسجد حرام (مکهء معظمه) واقع در شمال شرقی آن :... و چون بگوشهء مسجد رسی شمالی مشرقی دریست، باب بنی شیبه گویند... (سفرنامهء ناصرخسرو چ برلین ص106). و مسجد حرام را چهار در است: باب بنی شیبه بر طرف عراقی است و مایل شمال. (نزهه القلوب چ لیدن ج 3 ص5). رجوع به سیره عمر بن عبدالعزیز چ مصر 1331 ه . ق. ص250 و امتاع الاسماع چ قاهره 1941 م. ص432 ، 499، 517 شود.