«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (ع ص) لایق و سزاوار. (ناظم الاطباء). || وجه و جهت. ج، بابات. || در حساب و حدود بمعنی غایت است. (منتهی الارب). || هذا بابته؛ ای یصلح له. || هذا بابته؛ ای شرطه. (منتهی الارب). و رجوع به بابت شود.