باحاما

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ)(1) باهاما. مجموعهء جزایر باحاما، یا جزایر لوکی(2). مستعمرهء انگلستان در اتلانتیک در شمال آنتیل بزرگ که بوسیلهء کانال باحاما جدا میشود. بطول تقریبی هزار کیلومتر دارای 53800 تن جمعیت و در یکی ازین جزایر بود (سان سالوادور) که کلمب بسال 1492 م. بدنیای جدید رسید. رجوع به لغات تاریخیه و جغرافیهء ترکی ج 2 ص 12 شود.
(1) - Bahama.
(2) - Lucayes.