باخرزی

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ص نسبی) منسوب است به باخرز که از نواحی نیشابور و مشتمل بر قراء و مزارع است. (سمعانی). رجوع به باخرز شود :
با خردمند چون توانی زیست
چون ترا گفته اند باخرزی
عهد کردم همیشه با تو زیم
چون مرا گفته اند با خر زی.
سفیهی (از فرهنگ میرزا ابراهیم از شرفنامهء منیری(1))
(1) - ولی مؤلف شرفنامهء منیری به سعدی نسبت داده است.