«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (اِخ) شیخ سیف الدین. یکی از مشایخ اسلام است. وفاتش در سنهء ثمان و خمسین و ستمائه (658 ه . ق.) بعهد هولاکوخان و در آنجا [باخرز] مدفونست. سخنان شورانگیز دارد و او را شیخ عالم میگویند. بیت: ای مردان هو، و ای جوانمردان، هو مردی کنید و نگاه دارید سَرِ کو (کذا) ور تیر آید چنانکه بشکافد مو زنهار که از دوست نگردانی رو. (تاریخ گزیده چ عکسی لندن ص 789، 791).