بادآوله

«لغت نامه دهخدا»

[وِ لَ / لِ] (اِ مرکب) بادآبله است که آبلهء هلاک کننده باشد. (برهان) (آنندراج). همان بادآبله است. (شرفنامهء منیری). بادآبله. (ناظم الاطباء). رجوع به بادآبله و بادلوطه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر