بادپیمایی

«لغت نامه دهخدا»

[پَ / پِ] (حامص مرکب)عمل بادپیما. باد پیمودن :
زحل از دلو با قوی رائی
خصم را داده بادپیمایی.نظامی.
رجوع به بادپیما و بادپیمای و باد پیمودن شود.