بادداده

«لغت نامه دهخدا»

[دا دَ / دِ] (ن مف مرکب) آنچه در معرض باد قرار گرفته باشد چون خرمن و جز آن. || آنچه بباد داده شده. بربادرفته. تلف شده. ازدست رفته. نیست و نابود شده.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر