«لغت نامه دهخدا»
[دِ دیوْ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)دم دیو. افسون شیطان: اینهمه باد دیو بر جان تست. (تاریخ بیهقی ص372). رجوع به باد شود.
