بادردو

«لغت نامه دهخدا»

(1) [رُ دُ] (کذا) (اِ) چوبی که در زیر درخت شاخ میوه دار گذارند تا از گرانی بار نشکند. (فرهنگ رشیدی).
(1) - کذا.