بادروزبویه

«لغت نامه دهخدا»

[یَ / یِ] (اِ مرکب) گیاهیست که بوی ترنج میدهد و برگهایش شکافته میباشد. (ناظم الاطباء). || نوعی علفی است طبی تلخ. بقله الملک. شیطرج. شاه تره. (فرهنگ دمزن). بادروج بویه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر