باد شبگیری

«لغت نامه دهخدا»

[دِ شَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) باد سحرگاهی. باد پگاه :
او خرامان چو باد شبگیری
به هیونی چو شیر زنجیری.نظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر