باد صرصر

«لغت نامه دهخدا»

[دِ صَ صَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) صرصر. عاصف. عاصفه. باد تند. باد سخت. باد شدید. تندباد :
هر دم بزند بعادیان بر
از مضرب حق باد صرصر.ناصرخسرو.
|| اسب :
شه چو چوگان زند سلیمان وار
زین بران باد صرصر اندازد.خاقانی.
رجوع به باد شود.