با دل زدن

«لغت نامه دهخدا»

[دِ زَ دَ] (مص مرکب)مشورت کردن و نیکو اندیشیدن، و میتواند که زدن در اینجا بمعنی گفتن باشد. میرخسرو گفته :
ملک هرچند میزد با دل ریش
که در صحرا نهد سوز دل خویش.
(از آنندراج).
رجوع به مجموعهء مترادفات ص336 شود.