بادن بادن

«لغت نامه دهخدا»

[دِ دِ] (اِخ)(1) باد. نام شهری از دوک نشین بزرگ بهمین نام دارای 15730 تن جمعیت و بواسطهء حمامهای معدنی معروف و مشهور است. رجوع به مادهء قبل شود.
(1) - Baden-Baden. Bade.