«لغت نامه دهخدا»
[دَ / دِ جا نِ سَ / سِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) بادنجان ابیض. نوعی از بادنجان است که ثمرهء آن دراز و نرم است. رجوع به بادنجان و تذکرهء داود ضریر انطاکی ص 69 شود.