«لغت نامه دهخدا»
[دِ نَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) باد اندک. نسیم. رُخاء. (ترجمان القرآن): خَریق؛ باد نرم آدمی. فَسْو. فسا فسواً؛ تیز داد بی بانگ. (منتهی الارب).