«لغت نامه دهخدا»
[دِ نَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)صوت و نفس و خوانندگی و گویندگی را گویند. (برهان)(1) (آنندراج) (انجمن آرا). صوت و خوانندگی و گویندگی. (ناظم الاطباء) (هفت قلزم). ساز و نغمه و نقاره. (فرهنگ ضیاء). صوت و صدا. (فرهنگ دساتیر از آنندراج). رجوع به بادآهنگ شود. (1) - در فرهنگ دساتیر (ص 234) بهمین معنی آمده. (حاشیهء برهان قاطع چ معین).