باربدی

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (ص نسبی) منسوب به باربد یا آهنگ منسوب به وی :
سرکش بر پشت رود باربدی زد سرود
وز می سوری درود سوی بنفشه رسید.
کسائی.