«لغت نامه دهخدا»
(اِ مرکب) جامه که بر بار پوشند تا از صدمت باران و آفتاب مصون ماند. || ظاهراً بالاپوش : و سواران بر عقب می آمدند و موضعی که جواز تعذر زیادت داشت بارپوشها می انداخت. (جهانگشای جوینی).