بارتلمی

«لغت نامه دهخدا»

[تِ لِ / تُ لُ] (اِخ) (سَن)(1) یکی از حواریون دوازده گانه است. گویند نصرانیت را وی در هندوستان و حبشه نشر و ترویج کرد و در سال 71 م. نصارا وی را در ارضروم (ارزنه الروم) زنده پوست کندند و به صلیب به چهارمیخ کشیده به قتل آوردند. ذکران او را روز 24 اوت می گیرند.
(1) - Brathelemy. Bartholome (Saint).