بار دریا

«لغت نامه دهخدا»

[رِ دَرْ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)بمعنی ساحل دریا. کنار دریا. در پهلوی آمده: جای به ایشان ایدون تنگ بکرد که سپاه اردشیر را گذشتن نشایست و اردشیر خود تنها به بار دریا افتاد. (کارنامهء اردشیر پاپکان ترجمهء صادق هدایت ص20). رجوع به «بار» (اروندبار) شود.