«لغت نامه دهخدا»
[رِ دِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) غم و اندوه دل و اندیشهء روزگار باشد. (برهان). کنایه از اندوه دل و اندیشهء روزگار است. (انجمن آرا) (آنندراج). غصه. (دِمزن). و رجوع به شعوری و «بار» و ناظم الاطباء شود.