بار زمان

«لغت نامه دهخدا»

[رِ زَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)کنایه از حوادث و جفاهای روزگار و زمانه باشد. (برهان) (آنندراج) (انجمن آرا). جفای روزگار و سختی روزگار. (ناظم الاطباء). انقلاب زمان. بدبختی. (دِمزن).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر