«لغت نامه دهخدا»
[کَ] (اِ) یاقوت را گویند و آن جوهری است معروف. (برهان قاطع). گوهری گرانبها که سرخ و زرد و آبی است. (یادداشت مؤلف). جوهری است معروف و به بای پارسی هم آمد. یعنی: پاکند. (از انجمن آرای ناصری) (آنندراج). یاقوت که یکی از جواهر است و سرخ. (ناظم الاطباء). مصحف یاکند است. (حاشیهء دکتر معین بر برهان قاطع). و رجوع به یاکند شود. || شراب. (ناظم الاطباء).