باگیر

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ) نام دیهی در خراسان قدیم. آقای پورداود گوید: آثار نسا در خراسان نزدیکی دیهی بنام باگیر در نوزده هزارگزی مغرب اشک آباد دیده میشود. نام دیه باگیر از مأخذ روسها بنظر نگارنده رسید و شاید همان باجگیر (باجگیران) باشد که در سرحد ایران و ترکستان و روسیه است. در روی نقشه های مختلف باژیر(1) نوشته شده است. (فرهنگ ایران باستان ص 284).
(1) - Bagir.