بال

«لغت نامه دهخدا»

(فرانسوی، اِ)(1) رقص. رقص با جماعت. (یادداشت مؤلف). مشتق از باله(2) فرانسوی بمعنای رقصیدن. رقص با موزیک. جمعیت و گروهی که در محفلی با یکدیگر برقص درآیند. رقص در جوامع قدیم بشری وجود داشته است، اما بدین صورت که اختصاصاً شبی جمعی زن و مرد در محفلی گردآیند و برقصند از قرون وسطی و در اروپا شروع شده است و خصوصاً در دربارهای سلاطین و کشورهای اروپائی رواج داشته است. در فلورانس خاندان «مدیسی» و در فرانسه دربار فرانسوای اول و هانری دوم مشوق این امر بوده اند. چندی بعد، هانری چهارم و لوئی سیزدهم و لوئی چهاردهم مجالس خاص این گونه رقص را ترتیب میدادند. از قرن 18 ببعد، بال در جزء برنامهء تآتر و نمایش نیز درآمد و سپس عامه هم در این مراسم شرکت نمودند.
- بال بلان(3)؛ رقص دسته جمعی مخصوص دختران که زنان شوهردار حق شرکت در آن ندارند.
- بال دانفان(4)؛ رقص دسته جمعی خاص اطفال.
- بال دوتت(5)؛ نوعی رقص دسته جمعی که رقصندگان باید با سر و صورت پوشیده و مسخره در مجلس درآیند و رقصند.
- بال ماسکه(6)؛ نوعی رقص دسته جمعی که معمو رقصندگان چهرهء خود را با ماسک (صورت مصنوعی) بپوشانند و هر کدام به چهره ای خاص درآیند و بسا این چهرهء مصنوع صورت حیوانات دارد. و نیز رجوع به بالت شود.
(1) - Bal.
(2) - Ballet.
(3) - Bal Blanc.
(4) - Bal d´enfants.
(5) - Bal de tetes.
(6) - Bal masque.