بالا

«لغت نامه دهخدا»

(اِ) مأخوذ از سانسکریت، گیاه معطر. (ناظم الاطباء) :
هر گل بالا که دهد بوستان
بیشتری هست به هندوستان.
امیرخسرو (از رشیدی)(1).
(1) - اما رشیدی این شعر را شاهد معنای ملک خراسان آورده است.