«لغت نامه دهخدا»
[بَ کَ] (اِخ) نام بقایای آبادیی در حدود استرآباد. رابینو گوید: راه ما به کنداب منتهی شد و آن دهی بود دارای تقریباً سی یا چهل خانه و بیشتر سکنهء آنجا زمستان را در دشت استرآباد بسر می بردند. بعد چندین خانهء خرابه معروف به «بالابرکلا» را مشاهده نمودیم، آنجا قریهء ویرانه ای بود که سابقاً برکلا که از دهات هزارجریب بوده تعلق داشته است. (ترجمهء مازندران و استرآباد رابینو ص141).