«لغت نامه دهخدا»
[سَ] (نف مرکب) که اندازهء بالا گیرد. سنجندهء قامت. اندازه گیرندهء قد. || (اِ مرکب) قدسنج(1). قامت سنج. آلت و وسیله ای که بدان اندازهء قامت اشخاص را به دست آرند و معمو عبارت است از عمودی مدرج بدرجاتی که میزان ارتفاع را نشان میدهد و برپایه ای مسطح نهاده شده و آن کس را که خواهند ارتفاع قامتش را اندازه گیرند بر آن سطح قرار دهند و تخته ای را که بر میلهء عمود نصب و متحرک است تا به انتهای میله بالا برند و پس از قرار گرفتن شخص مورد آزمایش فرود آرند بدان حد که درست بر فرق سر او مماس شود و درجهء محاذی آن ارتفاع قامت وی را بنماید. رجوع به روان شناسی پرورشی دکتر سیاسی فصل اندازه گیری قد شود. (1) - Toise.