بالاور

«لغت نامه دهخدا»

[وَ] (اِ) کوزهء آب را گویند. (انجمن آرای ناصری). کوزهء پر از آب باشد که باتوته و بابوته نیز گویند. (فرهنگ جهانگیری) (ناظم الاطباء) (آنندراج). کوزهء پرآب. (برهان قاطع). ظرف پر از آب. (از فرهنگ شعوری ج1 ص161).