«لغت نامه دهخدا»
[لَ] (ص مرکب) بالبان نواز. که متصدی نواختن بالبان است. که نواختن بالبان با اوست. آنکه بالبان نوازد. بالبان زن. شیپورزن. رجوع به بالبان و بالابان شود.