بال زین

«لغت نامه دهخدا»

[لِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)بازوی زین را گویند. (آنندراج). اطراف و دامنه های زین. (ناظم الاطباء). دامنهء زین که به بال شبیه است. (فرهنگ شعوری ج 1 ص181). دو دامن زین که دو پهلوی اسب را پوشاند و رکاب از زیر آن آویخته گردد و معمو شکل بال دارد. برگهء زین. برگه.