«لغت نامه دهخدا»
[بِلْ مُ زَ مَ] (ع ق مرکب) (از: ب + ال + ملازمه). ملازمهً. بهمراه. همراه. مع. || در صحبت، در کنار. و رجوع به ملازمت شود.