بالیسوس

«لغت نامه دهخدا»

(اِخ)(1) نام جویباری در نواحی کوهستانی فرات و سرزمین آشور. سربازان کراسوس فرماندهء رومی در جنگ با ارد اول (اشک سیزدهم) به آنجای رسیدند و بقول پلوتارک، اگر چه این جوی آب فراوان نداشت، با وجود این سربازان لذت بسیاری بردند، چه از خشکی و گرمای فوق العاده خسته شده بودند. (از ایران باستان پیرنیا ج 3 ص2307).
(1) - Balissus.