بامباره

«لغت نامه دهخدا»

[رَ] (اِخ)(1) ناحیه ایست در شمال شرقی سنگال سودان و مردم آن که بهمین نام شهرت دارند دارای نژاد خاص میباشند، رنگ آنان سیاه و موها مجعد است. || نام مردم ساکن ناحیهء بامباره.
(1) - Bambaras.