بامدادین

«لغت نامه دهخدا»

(ص نسبی)(1) بامدادی. منسوب به بامداد.
- صبح بامدادین؛ صبح نخستین :
چون گوئیش که حجت تا نیمشب نخسبد
وندر نماز باشد تا صبح بامدادین.
ناصرخسرو.
- نماز بامدادین؛ نماز صبح : و وقت نماز بامدادین از اوست (از صبح دوم). (التفهیم بیرونی). رجوع به نماز بامداد و نماز بامدادان شود.
(1) - از بامداد + ین ادات، نسبت.