«لغت نامه دهخدا»
[رَه] (اِ مرکب)(1) بام راه. راه بام. پلکان که بدان ببام روند. (از فرهنگ شعوری ج1 ص192). زینه. (آنندراج). رازینه (مخفف راه زینه). (از ناظم الاطباء). نردبان. (1) - از بام + ره، مخفف راه.