«لغت نامه دهخدا»
(اِخ) تلفظ کهن بامیان. ناحیتی است میان غور و غزنه و کابل. (حاشیهء پورداود بر ج 2 یشت ها ص326): بلخ رود از کوه اپارسن به بامیکان می آید. (حاشیه پورداود بر ج 2 یشت ها ص 326). و رجوع به بامیان شود.