«لغت نامه دهخدا»
(نف مرکب) کسی که بانک دارد و موجد و مؤسس و خداوند آن است و بکارهای بانکی می پردازد. (لغات مصوبهء فرهنگستان). بانکیه(1). (1) - Banquier.