باون

«لغت نامه دهخدا»

[وَ] (اِخ) پاون. نام نهری در باج پران. و رجوع به تحقیق ماللهند بیرونی ص131 سطر1 و 14 شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر