«لغت نامه دهخدا»
[ وَ دی یَ / یِ] (اِخ) سلسله ای از ملوک طبرستان که نخستین آنان باوندبن شاپوربن کیوس بن قبادبن فیروز بود و آخرین آنان بنام اسپهبد رستم بن شهریار به سال 416 ه . ق. در جنگ با علاءالدوله مقتول شد. و رجوع به چهارمقاله ص49 و 190 و حبیب السیر چ خیام ج2 ص418 و 421 و ج3 ص335 و 336 و فهرست زامباور شود.