«لغت نامه دهخدا»
[هِ] (اِ) درختی است بومی مشرق زمین که غار نیز گویند و از مشرق زمین این درخت را به فرنگستان برده و عمل آورده اند و برگ و میوهء آن را که حب الفار گویند، در طب استعمال می کنند. (ناظم الاطباء).