باهمان

«لغت نامه دهخدا»

(از مبهمات) بهمان. مرادف فلان. (برهان قاطع). متتابع فلان که چیزی مجهول و غیر معلوم باشد. (آنندراج) :
ز مطرب سرود آرزویم نخواهم
نگویم فلانی تو یا باهمانی.
علی بن حسن باخرزی (از فرهنگ جهانگیری و شعوری).
رجوع به فلان و بهمان شود.