باهو کلات

«لغت نامه دهخدا»

[کَ] (اِخ) دهستانی از بخش دشتیای چاه بهار. حدود: از شمال به راسک و از خاور به مرز پاکستان، از جنوب به دریای عمان، از باختر به دشتیاری. آب آن از باران و رودخانهء سرباز که در این ناحیه رودخانهء باهوکلات خوانده میشود. محصول آنجا غلات، حبوبات، ذرت، لبنیات. از 42 آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده. زبان محلی اهالی بلوچی است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج8).