باهه

«لغت نامه دهخدا»

[هِ / هَ] (اِ) تالاب. آبگیر. حوض. (ناظم الاطباء). دریای شور. رود که آن را پایاب نباشد. (آنندراج). استخر. (از فرهنگ شعوری). || اسب قوی. زوردار. (ناظم الاطباء). اسب توانا. (آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر