بایب منتر

«لغت نامه دهخدا»

[یَ مَ تَ] (اِ مرکب)(1) یکی از دعاهایی که برهمن ها در عبادتگاه خوانند و از آن جمله است بارن منتر و بایب منتر و سوم منتر. (از ماللهند بیرونی ص250).
(1) - Vayavamantra.