«لغت نامه دهخدا»
[بَءْرْ] (ع مص) چاه کندن. چاه ساختن. (از تاج العروس) (منتهی الارب). || آتشدان کندن. || ذخیره کردن: بأر شی ء؛ پنهان کرد و نگاه داشت چیزی را تا بوقت حاجت بکار آید. بأر خیر؛ نیکی اندوخت و ذخیره کرد در پنهان. (منتهی الارب). و این معنی در تاج العروس در ذیل بؤره آمده است. و رجوع به بؤره شود.