«لغت نامه دهخدا»
[بِءْ رِ حُ سَ نِ نِ سَ مَ] (اِخ) نام چاهی در راه مکه. ناصرخسرو گوید: هفت فرسنگ از مکه برفتم، مرغزاری بود، از آنجا کوهی پدید آمد، چون به راه کوه شدیم صحرایی بود و دیهها چاهی بود که آن را بئر الحسین بن سلامه میگفتند. (از سفرنامهء ناصرخسرو چ دبیرسیاقی ص140).