بأه

«لغت نامه دهخدا»

[بَءْهْ] (ع مص) درنیافتن کسی را: ما بأَهْتُ له؛ نه دریافتم آن را. (منتهی الارب). ما بأَهْتُ له بأهاً؛ درنیافتم آن را. مقلوب مابهات. (ناظم الاطباء). ما بأه له بأهاً؛ مافطن له. (ذیل اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر